Bespiegelingen bij 25 jaar – de spullen

Geplaats op 17 december 2015 in Blog

1988. Ik heb mijn besluit genomen: ik ga fulltime werken als vertaler. Op mijn bureau staat een thermische fax te pronken. Het lieve ding kostte me 4500 gulden, maar ik heb gehoord dat het een must was in de snelle wereld van de vertalingen waarin iedereen haast heeft. Dan scheelt zo’n fax je al gauw twee of drie PTT-dagen voor de postbezorging. Een elektronische typemachine met een correctietoets voor 64 tekens heb ik ook al. Dat bespaart me een paar keer overtypen, want mijn vertalingen moeten wel foutloos zijn.

Snel, sneller, snelst

Toen PassworD op 2 januari 1990 werd ingeschreven bij de Kamer van Koophandel, had ik de typemachine al afgedankt. Zo snel ging het.  In plaats daarvan werkte ik op een AT computer met maar liefst 24 MB geheugen. Je kon je typefouten op je scherm verbeteren. Of gewoon zinnen anders formuleren als je daar achteraf nog zin in had. De vondst van de eeuw! Op een 5¼” floppy disk kon je 640 kB tekst bewaren. Die verstuurde je in een enveloppe naar de klant zodat die de tekst ook niet meer hoefde over te typen. Een onbegrijpelijk fenomeen, zo’n tekst in nullen en enen op zo’n schijfje.

Piepen, kraken, kreunen

Met de computer kwam ook het modem. Piep-kraak-kreunend kwam het op afspraak tot leven en het nam je telefoonlijn minutenlang in beslag. We lieten er een aparte telefoonlijn voor aanleggen. Een enorme verbetering, want omdat die lijn voortdurend openstond, kon iedereen op elk moment iets sturen. Het heette nu een bulletin board. Wel een erg kostbaar verhaal, die permanent openstaande lijn en e-mail was dus ook alweer de vondst van de eeuw. Het eerste bericht via satelliet uit Zuid-Afrika. Ongelooflijk!

Ratelen, spuiten, fluisteren

Ratelende matrixprinters werden spuitende inkjetprinters werden fluisterstille laserprinters. In kleur uiteraard. Het zwart-witbeeldscherm werd een blauw-witbeeldscherm werd een kleurenscherm. Ze werden almaar groter en het werden er ook steeds meer. Op elke werkplek twee. Losse werkstations werden vervangen door thin clients, domme apparaatjes, alleen bedoeld voor communicatie met de servers.

elektronische-typemachine

Hoofdschuddend

Ik zit dit hoofdschuddend op te schrijven, vol ongeloof over het voorbijvliegen van de jaren. Over de stormachtige ontwikkelingen binnen de communicatie en dus ook in ons vak. Ik denk met weemoed terug aan die rol thermisch faxpapier die je in de machine moest leggen. Het wonder van dat piepende apparaat waar zomaar tekst uit kwam rollen vanaf de andere kant van Nederland. Je scheurde het document van de rol, legde het op je bureau, las het en begon te typen op je typemachine.

Weemoed

Automatisering is mijn derde vak en dus ben ik er zo een die nieuwe ontwikkelingen snel omarmt. Ik hou ervan. Internet en alles wat daarmee te maken heeft bijvoorbeeld.
Waarom dan die weemoed? Omdat het tempo toen zoveel lager lag. Oh ja, je typte je een ongeluk en werkte tot diep in de nacht als dat moest. Maar er waren van die momenten dat je simpelweg moest wachten. Tot de post het had bezorgd of de printer het had geprint. Tot het modem was uitgekraakt of de computer was opgestart. Wachtmomenten. Die momenten zijn er niet meer. Alles flitst in een milliseconde van het ene netwerk naar het andere. Een paar seconden wachten op een trage verbinding ergert ons al. Die snelheid is zo vanzelfsprekend geworden, dat we niet meer stil willen staan bij wat vertraging. We laten ons opjagen. Alles moet sneller dan snel, gewoon omdat we weten dat het technisch kan. Het is maar de vraag of wij daar gelukkiger of gezonder van worden. En of onze producten door dat tempo aan kwaliteit winnen.

Pleidooi

Ik doe bij deze een pleidooi voor de terugkeer van dat soort wachtmomenten. De voordelen?

  • Je bent minder gefocust op je beeldscherm, dat is beter voor je ogen.
  • Je komt in beweging, dat is beter voor je lijf.
  • Je bent minder gestrest, dat is beter voor je relatie.
  • Je hebt tijd voor een praatje, dat is beter voor het team.
  • Je kunt je tekst even laten rusten, dat is beter voor de kwaliteit.

Nu ik er nog eens over nadenk: wat is eigenlijk het voordeel van al die snelheid?

 

Gerelateerde artikelen

Stagiaire struggles: koffie, kantoor, kantelgereedschap

Een nieuwe wereld Vertalen zelf leer ik wel op de opleiding, maar alles eromheen… daar krijg ik niets van mee. Daarvoor ben ik nu stagiaire bij PassworD, waar ik in tien weken misschien nog wel meer heb geleerd over de vertaalwereld dan in mijn hele master Vertalen. Want vertalen, dat is maar een klein deel […]

Lees artikel

Rode wangen als graadmeter

Uit je comfortzone Toen ik enkele weken geleden bij PassworD begon, had ik niet gedacht dat het schrijven van blogs tot mijn werkzaamheden behoorde. Als echte boekenwurm lees ik liever wat anderen hebben geschreven dan dat ik zelf schrijf. Maar bij PassworD mag je niet alleen doen waar je goed in bent, je wordt ook […]

Lees artikel

Op bezoek bij IJssel Technologie

De mannen aan de tekentafel en in de productiehal keken wel een beetje vreemd op van die inval van vijf vrouwen. Bestaan die, vrouwen die techniek leuk vinden? Absoluut! Zeker als ze vertaler zijn! Gisteren mochten we een kijkje nemen in de keuken van IJssel Technologie, kortweg IJssel, in Zwolle. Pure verwennerij voor onze ogen […]

Lees artikel
IJssel Technologie

Wat zijn gestrande activa?

Doe jij aan het scheiden van afval? Ja toch zeker? Chriet Titulaer werd er in 1989 nog om uitgelachen. ‘Toen ik in 1989 gescheiden afval introduceerde,’ zou hij daar later over zeggen, ‘was dat een regelrechte dijenkletser.’ Maar de meeste mensen weten tegenwoordig haast niet beter meer. Glas naar de glasbak, papier naar de school […]

Lees artikel