(Be)talen in Spanje

Geplaats op 11 september 2017 in Blog, Financieel

Als je in een bepaald land de taal niet spreekt, kun je in allerlei (grappige) situaties terechtkomen. Dat ondervond ik een paar maanden geleden in Spanje. Ik spreek zelf geen Spaans. Maar ik dacht dat ik me wel zou kunnen redden met Engels. Dat is immers ook een wereldtaal. Ik had het mis.

Beetje Engels

Mijn vriend en ik hadden een flink stuk gewandeld in de bergen. We kwamen op een klein bergweggetje uit dat ons weer naar ons vakantieadres zou leiden. Ineens stopte er een auto en een man sprak ons aan in rap Spaans. We vertelden hem (in het enige zinnetje Spaans dat we kennen) dat we geen Spaans verstonden. Of hij misschien Engels sprak? Ja, zei hij, hij sprak wel een beetje Engels. Mooi, dachten wij. Maar vervolgens ging hij onverstoorbaar in het Spaans verder. Wat handgebaren verder, met hier en daar een Engels woordje tussendoor, begrepen we uiteindelijk wat de man wilde. Nee, we wilden geen lootjes kopen voor de plaatselijke weesjes. En nee, we wilden in plaats daarvan ook geen tabak, alcohol of andere middelen kopen.

Beetje Spaans

Een paar dagen later wilden we een auto huren. Toen we hem ophaalden, was er iemand die voor ons vertaalde. Maar toen we de auto weer inleverden niet. En daar stonden we met zijn tweeën, zonder tolk. Uit de Spaanse waterval van de verhuurder konden we opmaken dat hij vroeg of we een kopie van de factuur meewilden. Dat hoefde niet, die hadden we al. Maar we kregen toch een kopie mee. Of we het bonnetje aan de factuur geniet wilden hebben? Nee hoor. Het bonnetje werd er toch aan vastgeniet. Daarna gingen we eten in een restaurantje in een dorpje verderop. Er was geen menukaart. De ober ratelde in een adem alle gerechten in het Spaans op. Nou was deze situatie niet zo’n probleem. We hoefden het ook niet per se te verstaan. De Spanjaarden weten immers wel wat lekker eten is…

Beetje betalen

En zo blijkt maar weer eens: het is al met al behoorlijk lastig als je elkaars taal niet spreekt. Nou heb ik wel Engels gestudeerd, maar dat hielp me in dit geval niet veel verder. En omdat we waarschijnlijk in de toekomst nog wel vaker naar Spanje gaan, heb ik me toch maar opgegeven voor een cursus Spaans!
In bovenstaande gevallen ging het betalen trouwens wel heel vlotjes…

Auteur: Laura Zwolle

Gerelateerde artikelen

Dit is wat voor mij!

Toen ik de vacature voor officemanager bij Password las, dacht ik: “Daar moet ik op solliciteren! Die functie is me op het lijf geschreven.” Dus heb ik snel een brief geschreven. Wat was ik blij toen ik werd uitgenodigd voor een gesprek. Op de ochtend van mijn sollicitatie stond ik op het punt om de […]

Lees artikel

Mijn eerste weken bij vertaalbureau PassworD

Tijdens mijn sollicitatiegesprek voelde ik mij direct op mijn gemak. De sfeer was ontspannen, luchtig en persoonlijk. Daarnaast had ik een positief gevoel over de werkzaamheden. Ik ging dan ook met een lach op mijn gezicht naar huis. Maar ik was ook gespannen … zal ik worden aangenomen? En ja, ik werd aangenomen! Inmiddels werk […]

Lees artikel
Eerste weken vertaalbureau PassworD

Vertalerspassie

Marjan Berk schrijft columns die ik soms lees omdat de titel me intrigeert. En waarschijnlijk ook omdat ik een zwak heb voor die bijzondere vrouw die op hoge leeftijd nog zo actief is. Haar columns worden gepubliceerd in het AD en dus ook in alle regionale bladen, want dat is één pot nat. Een van […]

Lees artikel

Surfplank?

Wij hebben hier zeven interne vertalers, die elk weer gespecialiseerd zijn in een bepaalde taal. Voor vragen over het Frans kun je bij Magali of Joan terecht. Joke, Laura en Natalie zijn weer meer thuis in het Engels, Jan-Maarten weet alles van het Nederlands en ik houd me vooral bezig met het Duits. Maar wij […]

Lees artikel
Surfplank, grappige vertaling